کاش...
نویسنده : محدثه - ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٥/٢٢
 

كاش!واژه اي براي ابراز افسوس است ديگر.

كاش اين همه روز، اين همه بودن، اين همه زندگي را به پاي اتظار همه منتظران ريخته بودم.

ديگر، باور كن ديگر به حرمت چشم هاي باراني شك دارم.

كاش چشمانم ايمان مي آوردند كه فقط محض او و هرچه خواست اوست ببارند.

يا بايد به نواي قلبها شك كرد،يا به گوش هاي تو!

مي داني خودم هم مانده ام آن همه منطق كجا رفت. اين روز ها ،منطقم احساساتي شده،خيلي ها كه مي آيند مطمئنا در پي كشف معشوقي، نام مردي ،چيزي در آن حواليند.

و من به حرمت همان چشمهاي باراني مي نويسم كه وقتي جرز رياضي ذهنت را احساس پر كند ،مي توان از سردي نهفته در پس يك سلام هم روز ها ناليد.

مي توان به تفاوت بين 1 دقيقه و 51 ثانيه و 75 روز فكر كرد واينكه عجب حداقل زمان عكس العملي.

پ.ن1:پس من را ياد كن تا تورا ياد كنم(آيه 151 سوره مبارك بقره)

پ.ن2:متعاقب پ.ن1 كاش...